Het schuim der dagen

Boris Vian, Het schuim der dagen, Parijs 1963, Nederlandse vertaling bij De Arbeiders Pers, 1967.

Colin was bijna klaar; hij was uit het bad gestapt en had een ruime bouclé handdoek om zich heen geslagen, die alleen zijn benen en zijn bovenlijf bloot liet.

Rijke jongelui genieten van het leven, Duke Ellington klinkt op de achtergrond, een butler componeert de meest fantastische gerechten. Er wordt getrouwd en gefeest, het leven lijkt mooi en vooral absurd. De grote schrijver Jean-Sol Partre wordt geadoreerd, maar daarna gaat het langzaam mis. De boeken van Partre verzamelen leidt ongelukkigerwijs tot brandstichting en uiteindelijk zelfs moord. En het belangeloos doen waar je zin in hebt, wordt de ondergang van de personnages. Het geld raakt op, er groeien waterlelies in je longen en de muis met lange zwarte snorharen komt noodlottig aan haar einde.

Een vermakelijk boek dat oplettendheid vereist om de absurde en verdraaide werkelijkheid te kunnen blijven volgen.

Arjen van Meijgaard